2 sierpnia 2021

Mojżesz na pustyni żali się i robi Bogu wyrzuty z powodu zachowania ludu, ale przecież to było Boże polecenie by ten lud wyprowadzić z Egiptu. Bóg nie ukarał Mojżesza za te wyrzuty, natomiast pomógł mu nieść ciężar odpowiedzialności za powierzone mu zadanie.

 

Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd łodzią na pustkowie, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych.

W chwilach przygnębienia, ciężkich sytuacji, mam ochotę zamknąć się gdzieś, nikogo nie widzieć, z nikim nie rozmawiać. A przykład Jezusa podpowiada inaczej: zapomnij o sobie, pomyśl o drugich, otwórz się na drugiego i daj mu pociechę w jego utrapieniu. Nie myśl o sobie, myśl o innym. Jezus zanim zaczął rozdawać chleby i ryby, podniósł oczy do nieba i błogosławił, potem wystarczyło tego „trochę, tych kilka ryb i dwa chleby” dla całego tłumu. Zanim zacznę coś robić, powinienem poprosić Boga o pomoc, o Jego błogosławieństwo dla mojego działania. Tylko ja muszę rzeczywiście działać, a nie poprzestawać na tej prośbie, nie zlecać Bogu działania tylko dziłac samemu z Jego błogosławieństwem (pisałem kiedyś o tym).